Olga Chojak

Wokalistka, muzykantka, animatorka kultury, art-manager, etnolog; pochodzi z Wrocławia. Od 1997 roku bada i praktykuje muzykę tradycyjną różnych kultur, zwłaszcza śpiew. Współzałożycielka i liderka stowarzyszenia Centrala Muzyki Tradycyjnej (od 2004 roku), organizuje koncerty i festiwale, prowadzi warsztaty śpiewu i tańca tradycyjnego oraz prezentacje i konsultacje specjalistyczne na temat polskiego folkloru wiejskiego i miejskiego.

Uczennica wiejskich mistrzów tradycji muzycznej oraz wielu znakomitych etnomuzykologów-praktyków. Członkini zespołów: Pieśni Odzyskane, Pieśni Piękne/Inicjatywa Sentymentalna, Gliniane Pieśni, Kormorany-Wykluczeni, Osadnicy. Dawniej także: Zespół Z Lasu, Kapela Wnuki, Yarmak, Zespół Międzynarodowej Szkoły Muzyki Tradycyjnej Fundacji Muzyka Kresów.

W ostatnich latach w swej pracy koncentruje się głównie na pieśniach odnalezionych wśród przesiedleńców z różnych stron, zamieszkujących obecnie teren Dolnego Śląska, m.in. w ramach projektów Laboratorium Strażników Tradycji (2013) i Akademia Kolberga – Szkoły Tradycji (2014). Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie „upowszechnianie kultury” w roku 2012.

Od 2013 roku mieszka we wsi Grabiszyce na Pogórzu Izerskim i działa lokalnie na rzecz kultury i edukacji w Fundacji „Dziki Zachód”.

 

 

O koncercie:

W mojej pracy z pieśniami zawsze szukałam połączenia ze światem, jakiego dotyczą. Nie chodzi wprost o dawne czasy i świat symbolicznych „przodków”, tylko o świat ludzi o pewnym szczególnym rodzaju wrażliwości, do jakiej tęsknię. Melodia i tekst pieśni to zaledwie pretekst do spotkania, do poznawania tych ludzi, do otwierania tego świata. Dlatego najbardziej lubię śpiewać te pieśni, które znam z bezpośredniego żywego przekazu. Kiedy je śpiewam, to przywołuję wszak całe moje doświadczenie ze spotkania z konkretną żywą osobą. Oczywiście, wpływa to na brzmienie i na to, co faktycznie zostanie w tej pieśni przekazane dalej.

Na koncert złożą się pieśni od dwóch znakomitych śpiewaczek, których spotkanie stanowiło dla mnie punkty zwrotne w moim rozumieniu tradycji, historii i życia w ogóle. Są to prawdziwe Mistrzynie, doskonale kompetentne we własnej tradycji, obdarzone świetną pamięcią, wspaniałym głosem i autentycznym talentem artystycznym. Pierwsza z nich to Maria Bienias z Woli Koryckiej – znana z olbrzymiego repertuaru oraz radiowych opowieści o tradycji prawobrzeżnego Mazowsza. Druga to Bronisława Chmielowska z Mroczkowic, pochodząca z tzw. Wschodnich Kresów, przesiedlona po II Wojnie Światowej na Dolny Śląsk – mistrzyni tradycji okolic Lwowa. Zaprezentuję moje ulubione pieśni liryczne z ich repertuaru.

© Rozdroża 2017
Foto: Roman Reinfuss (ze zbiorów Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku)