Monika Mamińska

Lublin, Polska

Filolog, absolwentka KUL-u. Współtwórczyni Fundacji „Muzyka Kresów”, prezes Fundacji w latach 1991-2010. Współtwórczyni Międzynarodowej Letniej Szkoły Muzyki Tradycyjnej. Na początku swoich poszukiwań zafascynowana była pieśniami ukraińskimi, ucząc się śpiewu od członków zespołu „Drewo” z Kijowa – Hanny Koropniczenko, Iryny Klymenko i, w największym stopniu, Romana Jenenki. Potem doceniła monodyczne piękno pieśni polskich, zauważając paralelność tych melodii z muzyką współczesną. Zdaniem M. Mamińskiej pieśni polskie, ze względu na większą artykulacyjność języka polskiego i rozpiętość melodyczną są, wbrew pozorom, trudniejsze do wykonania, niż np. wielogłos ukraiński. Dotyczy to także odbioru tych pieśni przez słuchacza, gdyż wydają się prostsze i nie tak atrakcyjne, jak wielogłosowe. W pracy warsztatowej oprócz nauki technik śpiewu, poszukiwania własnego tembru i nauki samych pieśni interesuje ją również aspekt terapeutyczny i twórcza improwizacja otwartym głosem, dochodzenie do prawdy, tak interpretacyjnej, jak i tej najtrudniejszej – prawdy o sobie. W tym ostatnim procesie, zdaniem M. Mamińskiej niezwykle pomaga zaakceptowanie własnego głosu. W pracy nad głosem zawierącej elementy pracy z ciałem, widzi głównie pracą duchową. Sztuka bowiem jest, według niej, przejawem tęsknoty za Bogiem. Prowadziła warsztaty z wieloma grupami, współpracowała przy powstaniu kilku spektakli (głównie do utworów Tadeusza Słobodzianka z aktorami teatrów: Teatru Starego w Krakowie, Narodowego w Warszawie, Nowego w Łodzi i Teatru im.C.K. Norwida w Jeleniej Górze). Od 2008 r. pracuje w Ośrodku Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych „Rozdroża” w Lublinie.