Mari Boine
Mari Boine urodziła się w 1956 roku. Wychowana na dalekiej północy w kulturze ludu Saamów, jest silnym głosem dziedzictwa północnej Skandynawii. Dzieciństwo spędziła w wiosce Gámehisnjárga niedaleko kulturowego ośrodka Saamów – miejscowości Karasjok w prowincji Finnmark na północy Norwegii.
Jej pierwsze muzyczne doświadczenia związane są z silnie oddziałującym na lud Saamów luterańskim ruchem laestadian. Ich poetyckie psalmy można umieścić gdzieś pomiędzy tradycyjnym saamickimi śpiewami joik, a norweska muzyką ludową.
Mari Boine łączy ludowy śpiew Saamów (joik) z późniejszymi naleciałościami chrześcijańskimi, lecz również z jazzem, rockiem i muzyką ludową ze wszystkich stron świata, co sprawia, że jest artystką jedyną w swoim rodzaju.
Kontestując tradycyjne dla ludu Saamów zachowania i rolę kobiet w ich społeczności, artystka początkowo spotkała się z nieufnością własnych pobratymców. Jednak dziś Mari Boine inspiruje swoich współbraci, jak również przełamuje stereotypy dotyczące Norwegów, uciskających lud Saamów oraz niechęć tego ludu wobec norweskiego społeczeństwa. O historii niesprawiedliwej dominacji norweskiej w tamtych rejonach nie mówi się łatwo nawet dziś. Co więcej, niektórzy Norwegowie starają się uciszyć dyskusje na ten temat, a nawet wyprzeć tę historię.
Zrozumienie wewnętrznych i zewnętrznych konfliktów zarówno w społeczeństwie norweskim, jak i w społeczności Saamów, uczyniło Mari Boine ich swoistym ambasadorem. Mari Boine jest kobietą o wyrazistej osobowości i niezachwianej sile woli. Większość dotychczasowego życia poświęciła stworzeniu najlepszej muzyki etnicznej, jaką można znaleźć dziś w Norwegii. W ciągu ostatnich lat, grono jej odbiorców w Norwegii, ale również w Europie i w USA, znacznie się zwiększyło, co wydaje się zrozumiałe, zważywszy na jakość jej prac. Dowodem na to jest duża liczba wielbicieli i odbiorców, uczęszczających na jej koncerty.
Jej pierwszy międzynarodowy album nosi tytuł Gula-Gula (1989, Real World Records). W 1993 roku, jej album pt. Goaskinviella (Brat orzeł) otrzymał norweski odpowiednik muzycznej nagrody Grammy. Wokalistkę można również usłyszeć na albumach saksofonisty Jana Garbarka – Twelve Moons (1992) i Visible World (1995).
Po przerwie w karierze, Mari Boine wróciła w 2003 roku, wydając dwa albumy. Nakładem Minnesota’s NorthSide, ukazał się studyjny album Eight Seasons oraz Mari Boine – Remixed, zawierający nowe wersje jej klasycznych utworów w aranżacjach takich geniuszy, jak Bill Laswell i Jah Wobble.
